6. Geldzucht.

Het is niet de bedoeling hier uitspraken te doen in het spanningsveld tussen socialisme en kapitalisme. Alles wat de mens nastreeft behoort te worden getoetst aan de regels die onze Schepper heeft gegeven. Het is denkbaar kapitaal te verwerven om daarmee een goed rentmeesterschap na te streven. Veelal is kapitalisme echter daarmee in hevige strijd. Misdaad, uitbuiting, onderdrukking, machtsmisbruik, onverschilligheid voor het lot van de medemens. Niet voor niets staat in in 1 Timotheus 6 dat liefde voor geld ten grondslag ligt aan alle kwaad. En Christus merkt op dat het moeilijk zal zijn voor rijken om de hemel binnen te gaaná (Marcus 10, Matteus 19, Lucas 18). De mens die onbeheerst egoistisch geld bijeenschraapt maakt zich schuldig aan wanbeheer van de schepping en benadeling van zijn medemensen. In onze tijd gaat het al verder en dreigen de zorgvuldig afgeregelde condities op onze aarde te worden beschadigd. Niet alleen de super rijken maken zich schuldig. Ongehoorde consumptiedrang en vergaande verspilling zijn eigen aan iedereen. Alleen voortdurende toetsing van het eigen handelen aan de normen die God ons geeft kan daarvoor de ogen openen. Er sterven nu al honderden mensen per jaar aan de gevolgen van ons wanbeheer. Aan de natuur wordt immense schade toegebracht. Vrijwel alle regeringen stellen zonder enige schroom dat de economie jaarlijks met minimaal 2 % moet toenemen. Ieder weet dat dit tot een ongebreidelde spiraal van productie en consumptie zal leiden. De rijke landen zouden met een nullijn genoegen moeten nemen zodat minder bedeelde streken tot een betere ontwikkeling kunnen worden gebracht. Pas dan kan honger worden bestreden en ziektebestrijding eenvoudiger worden.á Te vrezen valt dat materialisme nog veel erger zal toeslaan in de eindtijd. Dit kwaad zal zichzelf bestraffen door steeds verdergaande verloedering van het milieu. Ook zal de Schepper ons verantwoording vragen. In Openbaring 11 vers 18 wordt aangekondigd dat diegenen die de aarde vernietigen zelf vernietigd zullen worden.


Slotsom van dit onderdeel
Er zijn natuurlijk wel meer stromen van menselijk denken die ons van God afvoeren. Het veelgodendom van de Hindoe en het hopen op nieuwe geboorte door Boeddha bijvoorbeeld. Ik heb mij beperkt tot wat in onze westerse cultuur het meest op de voorgrond springt.

Het is typisch voor het werk van de satan dat hij de ene dwaalleer gebruikt om aanhangers te winnen voor de andere. Iemand die het tekort schieten van athe´sme goed herkent kan zomaar terecht komen in de valse mystiek en omgekeerd. Christenen zonder Christus, waarvoor godsdienst eigenlijk niets meer betekent, drijven mensen naar de islam. Het dwangdenken van de islam maakt dat athe´sme een vrij gevoel geeft. Ik kan zo nog wel even door gaan. De eindtijd zal een tijd van grote verwarring zijn totdat de antichrist de oplossing voor alle problemen lijkt aan te bieden. De mens lijkt te slagen op eigen kracht, werkend met zijn eigen wet in een eigen hemel op aarde. Alleen eenvoudig, ja kinderlijk, geloof in wat God tegen ons zegt in de Bijbel, brengt ons door Christus en het werk van de Heilige Geest bij onze Vader. De schepping van de mens kan immers alleen maar gestuurd worden door de sprekende God. Alleen Hij heeft het bouwplan en ontwierp de verbijsterende heilsweg in een beraad van de Drie-enige. Alleen wie zichzelf wil verliezen zal tot duizelingwekkende hoogte gevoerd worden: kinderen van God in Christus.

De hierboven beschreven stromingen van menselijk denken hebben met elkaar gemeen dat het scheppingspad van God met zijn beelddrager verlaten wordt. Dit pad verloopt van de ongelooflijke rijkdom van rentmeester van de Allerhoogste naar de onvoorstelbaar hoge status van het kindschap van God. Al sinds Adam willen wij een eigen koers varen en zullen, wanneer Christus ons niet redt, onze bestemming nooit bereiken.